Welkom op KenAdonai.nu –
Een plek waar geloof geen checklist is en God geen zoekresultaat op pagina één.
De naam zegt het eigenlijk al: Ken Adonai – Nu. Niet gisteren, niet straks, maar nu. Want Hij stelt Zich voor als de IK BEN – niet de IK WAS of de IK ZAL ZIJN. Natuurlijk is Hij altijd dezelfde (gelukkig maar), maar Hij wil vandaag gekend worden, niet alleen bestudeerd of herinnerd.
Adonai (אֲדֹנָי) betekent ‘Mijn Heer’ of ‘Mijn Meester’ in het Hebreeuws. Dat woordje mijn maakt het persoonlijk. Geen afstandelijke God ergens in de wolken die af en toe een bliksemschicht stuurt, maar een Heer die dichtbij wil zijn. Een relatie, geen religieuze plichtpleging.
Pas later ontdekte ik iets bijzonders over de naam welke God mij gaf.
In het Hebreeuws betekent het woord ken (כֵּן) ‘ja’. Zonder dat ik het toen besefte, was de titel KenAdonai al een antwoord op Zijn oproep in mijn hart betreffende het opstarten van dit blog: ‘Ja, mijn Heer.’
Achter die naam zit ook een klein verhaal.
Toen het idee voor dit blog in mijn hart begon te groeien, liep ik er bijna een jaar mee rond. Niet omdat ik zo traag ben, maar omdat ik één ding absoluut niet wilde: iets beginnen dat alleen mijn eigen idee was. Tijd is kostbaar. Als dit niet van God kwam, wilde ik die tijd niet verkwisten. Dus bad ik: Heilige Geest, als dit werkelijk van U is, geef mij dan een titel die klopt. Een naam die klikt in mijn geest. Ik probeerde allerlei titels te bedenken, maar elke naam die ik verzon bleek al als domein bezet. Dat voedde mijn twijfel alleen maar: zie je wel, ik verzin dit gewoon zelf. En weer zette ik dat verlangen voor een paar maanden in de vriezer.
Echter verdween het verlangen niet. Integendeel. Het werd steeds sterker – als een brandend vuur, opgesloten in mijn beenderen – Jeremia 20:9.
Op een gegeven moment zei ik opnieuw tegen de Heilige Geest:
Als dit echt van U is, geef mij dan een naam die blijft hangen. Geen titel van dertien in een dozijn die ergens op pagina honderd van Google verdwijnt. Je zou het mijn Gideon-momentje kunnen noemen. Binnen een kwartier kwam het antwoord in mij op: ‘Ken God nu.‘
Ik dankte God, maar vroeg meteen:
Heer, ‘God’ kan van alles betekenen. Ik wil dat mensen meteen weten over welke God dit gaat, nog voordat ze de website openen en direct kwam het vervolg: ‘Ken Adonai nu.‘
Het bijzondere was dat ik op dat moment niet eens wist dat .nu een domeinextensie was. Maar wonderlijk genoeg bleek dat precies zo te zijn.
Zo ontstond KenAdonai.nu. Niet als marketingidee. Niet als slim internetconcept. Maar als antwoord op een roep die ik niet langer kon negeren.
Het eeuwig leven is Adonai te kennen en Jezus Christus die Hij gezonden heeft. Niet alleen een ticket naar de hemel. Niet een verzekeringspolis voor later. Maar Hem kennen. Echt kennen. En dat kennen begint nu al.
Deze plek is erop gericht om misvattingen weg te nemen die dat kennen in de weg staan.
Om vertrouwen in Hem te herstellen.
En ruimte te maken voor een echte ontmoeting.
Want er zijn nogal wat leugens de wereld ingeslingerd – soms per ongeluk, soms met de beste bedoelingen, en soms gewoon omdat iemand een half vers las en de rest vergat. Denk aan thema’s zoals man-vrouw-verhoudingen, leiderschap, leren – onderwerpen waar de Bijbel gigantisch is verdraaid tot het tegenovergestelde van wat er eigenlijk staat.
Maar dit blog is meer dan alleen theorie ontrafelen. Ik deel ook mijn eigen bovennatuurlijke ervaringen met God – de momenten waarop Hij sprak, ingreep, of gewoon liet zien dat Hij er is. Die verhalen komen tussendoor, ingebed in de teksten wanneer ze iets belangrijks verduidelijken of levend maken. Niet om indruk te maken, maar om te laten zien dat Hij nog steeds spreekt en wonderen doet. Dat geloof niet stopt bij het lezen van oude verhalen, maar levend is. Want uiteindelijk gaat het niet om meer informatie verzamelen – het gaat om ervaringskennis. Het verschil tussen weten over iemand en iemand echt kennen.
Dit blog is geen theologische verhandeling waar je na drie alinea’s in slaap valt. Het is een uitnodiging om opnieuw te kijken, kritisch te denken, en vooral: om God zelf te ontmoeten. Want zoals mijn slogan zegt: God kennen is geen Google-zoekopdracht, maar een ontmoeting.
Dus trek een kopje koffie (of thee, of dat rare groene sap waar je zo van houdt), ga zitten, en laat je uitdagen om met een frisse blik te kijken naar Wie Hij echt is – zonder de religieuze stoflaag en zonder de clichés die we zo makkelijk aannemen. Wat je er daarna mee doet? Dat mag je zelf met Hem uitzoeken in je binnenkamer.
Welkom. Leuk dat je er bent.
Joanna Ortynska
